In een
gezellige huurwoning in de Von Rheinhabenstraat vertellen een
aantal bewoners van Barten Noord over hun dilemma. Annie van de
Griendt woont al bijna vijftig jaar in de buurt. Ze wil helemaal
niet vertrekken. Haar woning is helemaal van onder tot boven
opgeknapt. Er is veel tijd en geld geïnvesteerd, daar zien
ze weinig meer van terug. Annie is duidelijk over de redenen
waarom ze wil blijven. Barten Noord is een gezellige buurt,
iedereen kent elkaar. In de wijk kunnen kinderen gewoon buiten
lopen en fietsen en deuren hoeven niet op slot. Natuurlijk wordt
er ook geroddeld, maar dat gebeurt overal. Dubbele beglazing en
centrale verwarming in hun huizen, was voorlopig voldoende
geweest.
Annie van de Griendt, Jacques Eskens (woont acht
jaar in de wijk, zijn vrouw is er opgegroeid) en Marian Coense
(ondertussen verhuisd, is er geboren) zijn teleurgesteld in
wethouder De Jong en in de woningbouwstichting. Ze vinden vooral
dat ze veel toezeggen, maar hun beloftes niet nakomen. De
wethouder en directeur van Brabant Wonen lijken niet erg onder de
indruk van de bezwaren die de bewoners maken. Anderzijds steekt
het ze dat hun buurt zo zwart wordt gemaakt. Volgens de bewoners
willen beleidsmakers de Graafse wijk uit elkaar halen omdat de
buurt een slechte naam heeft. Sinds de 'voetbal'rellen kunnen de
bewoners uit het stadsdeel al helemaal niks meer goed doen. Ze
weten met zijn drieen zeker dat de relschoppers zeker niet uit
hun gelederen kwamen, maar uit andere delen van de stad. Veel
verhalen worden breed uitgemeten. Om de wietzolders, aldus een
nationaal actualiteitenprogramma, in hun wijk kunnen ze nog wel
lachten. De huizen hebben namelijk geen zolders.
Er is in de wijk weinig vertrouwen in de toezeggingen van de beleidsmakers. Een terugkeergarantie wordt niet zwart op wit gegeven. Duidelijk is dat straks voor de nieuwe woningen toewijzingscriteria van toepassing zijn die voor iedereen gelden. Er worden door Brabant Wonen geen onvoorwaardelijke toezeggingen gedaan. Ook de vergoeding voor de zelf aangebrachte voorzieningen in de huizen is minimaal. Bewoners kunnen maximaal een kleine 1400 euro terugkrijgen. Nemen ze dingen mee dan worden daar volkomen willekeurige bedragen voor afgetrokken. Er worden voor nog goed bruikbare plafonds, lambrizeringen, keukens en badkamers bedragen op de 1400 euro in mindering gebracht. De nog goede spullen verdwijnen overigens gewoon in een sloopcontainer. Ook de 3000 euro verhuisvergoeding ligt veel lager dan het landelijke gemiddelde. Ondertussen gaat de leegloop door. Bijna honderd van de 225 woningen staan leeg. Ze zijn voorlopige gestript en de afvoerpijpen met purschuim onbruikbaar gemaakt.
Annie, Jacques en Marian zien het met lede ogen aan. Hun wijk wordt ze afgenomen. Zo fraai gelegen aan de rand van het centrum en het prins Hendrikpark en de IJzeren Vrouw. Ooit is het park geschonken aan de Bossche bevolking. Straks wonen er rijke mensen in dure appartementen in hun wijk.
Lees ook:
Meld je nu aan voor de nieuwsbrief van Emile Roemer en belangrijk nieuws van de SP:
Bezoek onze vernieuwde shop. Mooie kleding, leuke gadgets,
interessante boeken en rapporten...