SP Den Bosch :: Nieuws :: Fractie
Nico Heijmans verlaat Presidium gemeenteraad
24 mei 2004 • Nico Heijmans, die al 18 jaar voor de SP in de raad zit, heeft de collega-raadsleden die tesamen het Presidium vormen, zijn ontslagbrief gestuurd. Lees de gehele brief.
Geachte leden van het Presidium,
Bij deze wil ik u laten weten dat ik heb besloten mijn lidmaatschap van het Presidium neer te willen leggen. De spreekwoordelijke druppel die de emmer deed overlopen was de afgelopen commissievergadering Bestuurszaken, maar daar kom ik verderop nog op terug.
Bij deze wil ik u mijn overwegingen meedelen, en ik ben graag bereid daarover in het eerstvolgende presidium met u van gedachten over te wisselen.
Laat ik u allereerst duidelijk laten weten, dat mijn overwegingen niet voortkomen uit verwijten of ontevredenheid ten opzichte van enig ander lid van het Presidium. Ik heb waardering voor alle leden ervan, voor hun oprechtheid en onpartijdige opstelling binnen dat Presidium.
Juist daarom misschien, uit de loyaliteit en het respect dat ik voel ten opzichte van mijn collega's in het presidium, wil ik op een menselijke, en dus ook emotionele wijze, mijn gevoelens weergeven over het functioneren van een gemeenteraad(waar ik inmiddels 18 jaar lid van ben), waarvan ik met name de laatste tijd vind dat die bijzonder negatief is. Dit gaat mij werkelijk aan het hart, dus vandaar vraag ik enig begrip voor mijn soms emotionele inbreng.
Het is inmiddels meer dan een half jaar geleden dat ik heb aangegeven dat naar mijn idee het dualisme compleet verzand is geraakt in een vergadercultuur, in formaliteiten en (excusez le mot) overbodig geneuzel. Tot nu toe heeft het dualisme alleen maar geleid tot minder mogelijkheden om contact te hebben met de burger, is er op geen enkele manier te constateren dat de gemeenteraad slagvaardiger(in tegendeel!) is geworden en als men zijn oor te luisteren legt is de ontevredenheid onder de gemeenteraadsleden groter dan ooit.
Toen ik meer dan een half jaar geleden aangaf dat het niet goed ging met het dualisme, kreeg ik veel bijval uit het presidium en zouden we snel eens hierover met elkaar gaan spreken. Dit moet nu nog gebeuren.
Typerend, naar mijn idee. We komen hier niet aan toe, omdat we het te druk hebben met overlegjes, formaliteiten, workshops, werkgroepen, begeleidingscommissies etc etc.
De enige maatstaf die er nog lijkt te zijn is de vraag, of we wel dualistisch bezig zijn!
Terwijl naar mijn idee de vraag behoort te zijn: Nemen we goede besluiten, vergaderen we efficiënt, weet de burger ons te vinden, hebben we meer contact met die burger.
Het dualisme lijkt meer doel dan middel geworden te zijn.
Laat ik eens als voorbeeld de commissievoorzitters aanhalen. Het is onverteerbaar om te zien wat voor een tijdsbeslag er op die mensen wordt gelegd, terwijl zij toch niks meer hoeven te doen dan een vergadering technisch goed te leiden en te zorgen dat de democratische spelregels gehanteerd worden. Waarom moet er van alles voorbesproken worden, waarom moeten zij constant "geïnstrueerd" worden, waarom moeten zij keer op keer komen overleggen met het presidium? Laat die mensen gewoon aan het begin van de vergadering hun envelop open maken, met de commissie nalopen wat er besproken moet worden, klaar!
Ten aanzien van dit punt wil ik graag terugkomen op de gang van zaken in de commissie Bestuurszaken. Als er in de stad iets speelt dat de bevolking bezighoudt, behoort de gemeenteraad zich daar iets van aan te trekken. Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat als er in vrij korte tijd twee moorden plaatsvinden in een Bosch cafe, dit natuurlijk veel vragen oproept onder de bevolking, de gemeenteraad zwijgt. Waarom zweeg zij: De vergaderorde liet het niet toe! Je schaamt je toch dood als een inwoner aan je vraagt hoe de gemeenteraad denkt over die moorden, en dat je dan als raadslid moet zeggen dat je dat niet weet, omdat er niet over gesproken is, omdat de vergaderorde dat niet toeliet!
Hoe kan dit gebeuren?
De eerste reden is dat de commissievoorzitters geïnstrueerd worden zich aan de orde te houden! Door wie? In wiens belang? Een commissie of een gemeenteraad behoort te bespreken wat een commissie of een gemeenteraad wenst te bespreken!
Een voorzitter is ervoor om dat mogelijk te maken, zeker niet andersom!
De tweede reden is naar mijn mening erin gelegen, dat zowel gemeenteraad en commissies zich compleet onderworpen hebben aan formaliteiten en vermeende "Spelregels".
In plaats van dat de commissie Bestuurszaken voor zichzelf opkomt: "Voorzitter, wij wensen dit wel te bespreken, want dit onderwerp leeft, en het is mooi dat het college morgen met een persconferentie komt, maar wij als gemeenteraad hebben ook onze mening", zwijgt de commissie braaf en laat na haar politieke taak te vervullen. Een verschrikkelijk voorbeeld van de wijze waarop commissieleden denken zich aan de "duale spelregels" te moeten houden.
Een ander voorbeeld: Gedurende een flink aantal jaren was ik samen met een ander lid van de hearingcommissie van een functionele commissie. In de praktijk waren we het altijd eens of we een onderwerp de moeite waard vonden voor een hearing of niet. We zeiden: Ja, Hearing. De ambtelijke organisatie zorgde dat er bekendheid werd gegeven aan die hearing. We hielden de hearing, een van de twee leden van de hearingcommissie was voorzitter, de ander secretaris. En dat was het, en zo hebben we flink wat hearings gehad, met soms tien, twintig insprekers.
Hoe gaat het nu: Houden we een hearing? Daar beslissen inmiddels naast de hearingcommissies ook de commissievoorzitters mee over(vreemd, want zij zijn technisch voorzitter en doen inhoudelijk deze punten niet in de raad). Als we dan besloten hebben een hearing te houden, dan gaan we vergaderen over wie we uitnodigen, gaan we besluiten dat we vooral "externe mensen " moeten uitnodigen, krijgen we discussies over wie wel of wie niet, dan komen we in tijdnood, we gaan dan de hearing uitstellen, dan gaan we beslissen wanneer we hem wel houden, dan met het agendapunt van de raadsagenda af, dat dan het presidium moet voorgelegd worden het punt aan te houden, vervolgens gaan we die hearing nog eens voorbespreken, uiteindelijk wordt de hearing gehouden, constateren velen dat de keuze van uitnodigen niet goed was, gaan we evalueren etc etc. Ik heb het niet geteld maar over deze ene hearing heb ik op zijn minst tussen de 20 en de 30 mailtjes gehad!!
Je moet als lid van een hearingcommissie op dit moment wel gek zijn om nog een hearing te verlangen, je moet gek zijn of wel heel veel vrije tijd hebben!
Maar het meest trieste van al is dat ik op geen enkel moment de indruk heb gehad dat de hearing van de commissie MO zoveel beter was dan de hearings die we eerder hielden.
Integendeel: Een hearing houdt in dat de politiek de bevolking wil horen, wil luisteren.
De hearing zoals die de laatste keer in MO gehouden is, had als uitgangspunt: Wat en wie willen wij horen, en dat is heel wat anders! Bij een echte hearing hoort iedereen zich te kunnen melden als spreker!
Een ander voorbeeld dat ik tot slot nog wat uitvoeriger wil aanhalen, is de bespreking van de kadernota. Of liever eigenlijk de bespreking over de bespreking van de kadernota. Ik heb in totaal in een viertal vergaderingen heel uitvoerig gesproken over hoe we de kadernota gaan bespreken. Ook weer zoiets van dat dualisme: "We" gaan de kadernota bespreken. Onzin, de SP gaat de kadernota bespreken, de VVD gaat de kadernota bespreken etc etc. Onder het dualisme moeten we plotseling in een commissie Ombuigingen en een commissie TEC boekhouders worden en moet het accent op de kadernota gelegd worden. En waarom? Besluiten we bij een kadernota nu in een keer iets heel anders dan in de afgelopen tientallen jaren? Volgens mij besluiten we pas echt bij de begroting en kunnen er allerlei goede redenen zijn om van de kadernota af te wijken. Het klinkt banaal, maar volgens mij wordt nu in een keer het accent op de kadernota gelegd omdat het theoretisch zo mooi overeenkomt om de kadernota belangrijk te vinden vanuit onze kaderstellende taak.
Een andere vraag is: Hoe kan het toch mogelijk zijn dat we in de enorm drukke laatste commissieweek ook nog eens twee keer als presidium bij elkaar moesten komen?
In de achttien jaar dat ik raadslid ben, constateer ik dat raadsleden nog nooit zoveel tijd zijn kwijt geweest aan hun raadswerk, maar constateer ik tegelijkertijd met alle respect voor hun inzet, dat de gemeenteraad nog nooit zo onzichtbaar is geweest!
Het ontbreekt niet aan inzet bij de raadsleden, op de mensen van onze griffie valt niks aan te merken, toch heb ik, en velen met mij, het gevoel dat we een koers varen die ons steeds verder weg leidt van ons doel: Dat is niet het dualisme, dat is slechts een middel.
Met deze mail wil ik vooral de knuppel maar eens in het hoenderhok smijten en een duidelijk signaal afgeven. Natuurlijk hoop ik dat dit leidt tot bezinning, discussie en verbetering. Ik zal altijd graag bereid zijn aan een dergelijke discussie deel te nemen.
Met vriendelijke groeten, Nico Heijmans
Ga naar de Fractie pagina